Novak, Rapunzel

The sundays, Here's where the story ends

People I know, places I go, make me feel tongue-tied
I can see how people look down, they're on the inside
Heres where the story ends
People I see, weary of me showing my good side
I can see how people look down
I'm on the outside
Here's where the story ends
Ooh here's where the story ends


It's that little souvenir of a terrible year
Which makes my eyes feel sore
Oh I never should have said, the books that you read
Were all I loved you for
It's that little souvenir of a terrible year
Which makes me wonder why
And it's the memories of your shed that make me turn red
Surprise, surprise, surprise

Crazy I know, places I go
Make me feel so tired
I can see how people look down
Im on the outside
Oh here's where the story ends
Ooh here's where the story ends

It's that little souvenir of a terrible year
Which makes my eyes feel sore
And who ever would've thought the books that you brought
Were all I loved you for
Oh the devil in me said, go down to the shed
I know where I belong
But the only thing I ever really wanted to say
Was wrong, was wrong, was wrong

It's that little souvenir of a colourful year
Which makes me smile inside
So I cynically, cynically say, the world is that way
Surprise, surprise, surprise, surprise, surprise
Here's where the story ends
Ooh here's where the story ends

:(

ponaaawwww poulakiaaaa.. giatre dwse mou kati..axou to kaumeno to daxtylaki moyyyy
:(

Twenty four and there's so much more...

Neil Young- Old Man



Old man look at my life,
I'm a lot like you were.
Old man look at my life,
I'm a lot like you were.

Old man look at my life,
Twenty four
and there's so much more
Live alone in a paradise
That makes me think of two.

Love lost, such a cost,
Give me things
that don't get lost.
Like a coin that won't get tossed
Rolling home to you.

Old man take a look at my life
I'm a lot like you
I need someone to love me
the whole day through
Ah, one look in my eyes
and you can tell that's true.

Lullabies, look in your eyes,
Run around the same old town.
Doesn't mean that much to me
To mean that much to you.

I've been first and last
Look at how the time goes past.
But I'm all alone at last.
Rolling home to you.

Old man take a look at my life
I'm a lot like you
I need someone to love me
the whole day through
Ah, one look in my eyes
and you can tell that's true.

Old man look at my life,
I'm a lot like you were.
Old man look at my life,
I'm a lot like you were.

Morcheeba,Enjoy the ride

24......4 μήνες περάσανε από τον 2ο μήνα του χρόνου

24 ένα νούμερο γραμμένο στο δέρμα μου
ένα νούμερο που υποδηλώνει την κούραση των μόλις 24 χρόνων μου
ένα νούμερο να θυμίζει τόσα πολλά,
και ιδιαίτερα πράγματα αυτού του χρόνου
ένα νούμερο, ένας άνθρωπος
ένα νούμερο, μιά ζωή

πότε θα μου φέρεις κάτι το όμορφο όπως πραγματικά όμορφο φαντάζεις μέσα μου...:

Κάποτε άκουσε μια ιστορία για σφαίρες, απ’ αυτές που γυρνάνε, όχι τις άλλες που σκοτώνουν. Κι ήταν, λέει, μισές αυτές οι σφαίρες και περιπλανιόταν στο σύμπαν (σε ποιο άραγε) κι έψαχναν να βρουν το άλλο τους μισό. Και πόσο μακρινό της ακουγόταν αυτό και ξένο. Δεν ήταν δικό της αυτό το σύμπαν. Και το κοιτούσε και το πλησίαζε. Κι όταν πια έφτασε κοντά, αυτή η σφαίρα η μισή είχε κολλήσει σε μια άλλη (ποιος ξέρει από ποια έλξη παρασυρμένη) κι απ’ τη μια στιγμή στην άλλη δίπλα της έπεσε και μ’ αλυσίδα δέθηκε στο δεξί της πόδι. Κι ορίστηκε (ποιος ξέρει από ποιον) να σέρνει αιώνια αυτή τη σφαίρα, που έκπτωτη ήταν από κάποιου αλλού το σύμπαν που δεν την ήθελε πια, σαν τον θανατοποινίτη

Ένα μικρό κοριτσάκι με κοτσίδια και κορδέλες στα μαλλιά βάδιζε στην παράλια. Κι όσο έπαιρνε ο άνεμος τις κορδέλες, τόσο ένιωθε να ξεκολλάει απ’ τη γη. Και περπατούσε και δε σταματούσε αυτή, αλλά οι διαβάτες που αναρωτιόταν πού πάει το μικρό με βήμα τόσο σταθερό. Κι αυτό περπατούσε ακόμα σαν να κοιτούσε μπροστά του κάτι που κανείς άλλος δεν έβλεπε. Και αρκούσε μια στιγμή για να περάσει τη γραμμή. Δεν ήξερε ότι θα έφτανε τόσο γρήγορα. Εύκολο ήταν τελικά! Κι άνοιξε τότε την πόρτα του κόσμου, έχασε όλο του το βάρος και πέταξε μακριά. Και πού να πήγε;
Πήγε σε μια γωνιά του σύμπαντος ζεστή που όλο το χρόνο μυρίζει φρεσκοψημμένα τσουρέκια της μαμάς..που αντί για πολυκατοικίες απτα σπλάχνα της γης πετάγονταν κορδέλλες για να χει να αλλαζει .Πήγε σε μια γωνιά που είχε λαχανί και και χακί συννεφάκια αντί για αυτοκίνητα να σε κάνουν βόλτα. Πήγε σε μια γωνιά που οι δρόμοι παίζαν μουσική και όχι φασαρία .Έτσι είπε ο άνεμος σε 6 περαστικούς και σε ακόμα έναν που περνώντας κοντοστάθηκε και έστησε αυτί χλωμιάζοντας μόλις άκουσε τον προορισμό της..κι αυτοί οι έξι φτιάξαν κοτσίδες και βάλαν κορδέλλες στα μαλλιά και περίμεναν να φυσήξει ξανά κείνος ο άνεμος να τους ανεβάσει κι εκέινους στη γωνιά του μικρού.
Όσο για τον περαστικό που έστησε αυτί..εκείνον που χλώμιασε.. δεν ξέρω ακριβώς που βρήκε το λευκό και πασάλειψε τη μούρη του..ξέρω όμως πως οποιαδήποτε κι αν ήταν η πηγή τιμωρή8ηκε απ'τον αέρα.
Κι όσο για τους περαστικούς και το μικρό φωτογράφησαν τη γωνια και γύρισαν με ένα χακί σύννεφο πίσω βρήκαν μια παρόμοια γωνιά και την φτιάξαν με έπτά περαστικούς που στήσανε αυτί και χαμογελάσανε σαν άκουσαν τα σχέδια τους.

Μαζί σου μέχρι Τέλους

etsi 8elw na se kratw ap'to xeri.. na niw8w t'akrodaktyla sou ενα αέρινο άγγιγμα .. ίσα να νιώθω την παρουσία, αυτήν που διακριτικά προσφερες αυτή που ένιωθα πιο έντονη από οτιδήποτε άλλο γύρω μου ακόμα κι αν αυτό το οτιδήποτε σε κέρδιζε σε απόσταση ακόμα κι αν αυτο το οτιδήποτε ένιωθε σωματικά την αφή από τα δικά μου ακροδάκτυλα..αυτά αγγίζαν μόνο εσένα etsi 8elw na se kratw ap'to xeri..na niw8w t'akrodaktyla soy



Ανώτερα μαθηματικά : 1+1=άπειρο 2-1=μηδέν

Έτσι θέλω να νιώθω το άγγιγμα των χειλιών σου
την αίσθηση τους πάνω στο δέρμα μου..καθε χιλιοστού..κάθε γραμμής
κάθε γραμμής που μοιάζει βέλος
ένα διάνυσμα με διέυθυνση τη χώρα σου
το "σου" έγινε "μου" κι ύστερα ήρθε το "μας"
Ένα φιλί, δύο ψυχές, τέσσερα χείλη
θέλω την αίσθησή τους πάνω στο δέρμα μου

Μακάρι να μπορουσα να γίνω το νερό και να σ'αγκαλιάζω καθώς μέσα μου θα κολυμπάς...

ακούω τους χτύπους της καρδιάς σου μέσα στην πιο εκκωφαντική μα μελωδική σιωπή του βυθού..είναι ο ρυθμός που υποστηρίζει την αρμονία του σύμπαντος..κι έτσι η αγκαλιά σου γίνεται βυθός κι εσύ το υγρό στοιχείο κι εγώ όπως το είχες επιθυμήσει μέσα σου κολυμπώ.


πάντα δίπλα σου...μόνο μαζί..

κάποιο βράδυ μου χες πει πόσο αγαπάς τη θάλασσα, την γαλήνη που σου χαρίζει, την απεραντοσύνη της που αγαπάς και σου θυμίζει την δικιά σου αγάπη
κάποιο βράδυ μου χες πει πόσο αγαπάς τα παγκάκια
πόσο τα λάτρεψες από εκείνο το βράδυ που σου 'χα χαρίσει εκείνη τη στιγμή με μια πορτοκαλάδα μοιρασμένη κάτω απ'το φεγγάρι
κι έτσι σου παρήγγειλα ένα παγκάκι δικό μας και το βαλα σε κεινη την αμμουδιά,
για σενα μόνο για σένα...και για μένα
για μας, για τις νύχτες που έμμελε να 'ρθουν μα..
είμαι και θα είμαι μαζί σου μέχρι τέλους.

...βόλτα...

Ηταν δυο δάχτυλα μικρά
ήθελα τόσα λίγα
είχες μια αλλόκοσμη ματιά
είχα μια ατέλειωτη παρτίδα

Μ'επιβιβάσανε σ'ένα μαγικό χαλί
που 'χε στα κρόσσια δάκρυα κρεμασμένα
ήσουν ο καπετάνιος του εσύ
και με γυρναγες σε μονοπάτια στο φως λουσμένα

Ημουν χειμώνας μοναχός
μ'ένα καράβι βουλιαγμένο στο βλέμμα
ήταν μια άσπρη μαργαριταρένια αγκαλιά
που βάφτηκε με αίμα